บทที่ ๓๒ ความสุข ที่เกิดจากการให้

บทที่ ๓๒

บทที่ ๓๒

เมื่อความสุขเกิดขึ้นเองอย่างมีสติ ไม่เกี่ยวเกาะผูกพันเป็นทาสของวัตถุและอารมณ์ “ปัญญา” ก็บังเกิด เมื่อรู้ว่าสิ่งทั้งปวงไม่ เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่ใช่ตัวตน ยึดถือไม่ได้ และไปหลงใหลด้วยไม่ได้ เราต้องปฏิบัติต่อสิ่งทั้งปวงนั้นให้ถูกต้อง ด้วยการเว้นจากการทำชั่ว ไม่ละโมบ โลภหลงด้วยกิเลส ไม่ผิดศีลธรรม

คนเรานั้น มีความรู้สึกที่แตกต่างกันอยู่เพียงสองอย่าง คือ พอใจกับไม่พอใจ หากมีความเข้าใจต่อสรรพสิ่งทั้งหลายที่ เปลี่ยนแปลงไปตามความเป็นจริง ก็จะบันดาลให้เป็นความสุขที่จีรัง ยั่งยืนกว่าความสุขที่ต้องดิ้นรน แสวงหามาใส่ตัวเป็นไหนๆ

ความสุข ที่เกิดจากการให้

ผู้ให้ย่อมเป็นที่รัก คนหมู่มากย่อมคบหา ผู้ให้ของชอบใจ ย่อมได้ของชอบใจ ผู้ให้ของดีเลิศ ย่อมได้ของดีเลิศ ผู้ให้ของประเสริฐ ย่อมถึงฐานะอันประเสริฐ ผู้ให้ความสุข ย่อมได้รับความสุข

ด้วยเหตุที่เมื่อให้ออกไปแล้ว ย่อมมีผลเป็นความสุขที่ “ยิ่งให้ ยิ่งได้”

“ถ้าอยากรู้ว่าตัวเองร่ำรวยหรือไม่… ให้ดูที่ “ใจ” ของตัวเอง ว่าเริ่มแบ่งปันให้กับคนอื่นได้หรือยัง เพราะถ้ารู้จักการแบ่งปัน แม้ว่า จะเป็นคนที่มีฐานะต่ำต้อย ก็ถือว่า เป็นคนรวยได้ แต่ถ้ามีเงินเป็น หมื่นล้าน แสนล้าน แล้วไม่เคยคิดแบ่งปันให้ใคร อย่างนั้นก็ถือว่า ยังจนอยู่”

หลายคนให้เงินกับคนขอทาน แต่เมื่อให้ไปแล้ว กลับมาคิด วิตกจริต ว่า ขอทานคนนั้น อาจจะมีเงินเก็บมากมาย แต่แกล้งทำตัว เป็นขอทาน หากจิตคิดอกุศลอย่างนั้น แทนที่จะได้รับผลบุญจาก การให้ทานอย่างที่ควรจะได้ผลบุญก็ลดทอนลงไป เพราะใจไม่เป็น ปกติสุข ไม่สามารถอนุโมทนาบุญได้ ตามที่ควรจะทำ

การให้เงินกับคนขอทานนั้น ผมให้เพื่อมุ่งสงเคราะห์แก่คน ตกทุกข์ได้ยาก ให้ด้วยความกรุณา ปรารถนาให้เขาพ้นทุกข์ ให้เพื่อ ยังประโยชน์กับคนที่มองเห็นว่า เขายากจนขัดสนกว่าผม ผมจึง “ให้” โดยปราศจากข้อสงสัยว่า เบื้องหลังแล้วเขาจะเป็นคนอย่างไร เพราะที่เห็นอยู่เบื้องหน้าขณะนั้น คือ คนที่นั่งอยู่บนพื้นถนนที่แสน จะสกปรก ท่ามกลางเปลวแดดแผดเผา และกลิ่นควันจากท่อไอเสีย ของรถยนต์ที่วิ่งผ่านไปมา คิดแต่เพียงว่า ผมกําลังให้ทานด้วยความตั้งใจจริง เมื่อคิดได้อย่างนั้น ใจของผมก็มีความสุขผ่องแผ้วจาก การให้ทาน

หากทุกคนเดินผ่านเลยไป โดยไม่มีใครคิดให้ทาน คิดหรือ ไม่ว่า หากเขายากจนจริงๆ เป็นผู้ด้อยโอกาส เพราะสังคมไม่เคย เปิดโอกาสให้พวกเขาได้มีงานทำเพื่อหาเงินเลี้ยงชีพ หากทุกคนต่างเพิกเฉย แล้วเขาจะได้เงินจากที่ไหนไปซื้อข้าวสารกรอกหม้อ

หลายคนใช้เงินหาซื้อความสุขใส่ตัว ซื้อเหล้า ซื้อบุหรี่ ให้ทิป กับนักร้องครั้งละหลายบาท กลับไม่เคยคิดติดใจ สงสัยในการ กระทำของตัวเองว่า สมควรหรือไม่ที่ทำไปเช่นนั้น เมื่อควักเศษเงิน ในกระเป๋าให้กับคนขอทาน กลับคิดแล้วคิดอีก กลัวเสียเหลี่ยม กลัว ถูกหลอก

อีกหลายคน เริ่มเกิดความรู้สึกไม่แน่ใจที่จะทำบุญตักบาตร กับพระ เพราะสื่อมวลชนประโคมข่าวเรื่องชายห่มผ้าเหลือง ที่ทำตัวเป็นพระทุศีล

สำหรับผม คิดแต่เพียงว่าของที่ให้แล้ว ชื่อว่านำออกไป อย่างดีแล้วจากใจของเรา ให้ทานโดยมีวัตถุประสงค์ในการคลายความตระหนี่ ความเห็นแก่ตัว ความโลภในจิตใจ

ในการทำบุญตักบาตรนั้น ใจของผมมุ่งบูชาพระสังฆคุณ โดยไม่คิดเจาะจงว่า ภิกษุที่กำลังยืนรับบิณฑบาตอยู่นั้น จะเป็น อย่างไร เพียงกำหนดใจตัวเองว่า ผมกำลังทำบุญตักบาตร ด้วย จิตใจที่เป็นทาน ด้วยมีความเชื่อที่ว่า “ของที่ให้ไปแล้ว ชื่อว่าออกผลเป็นความสุขแล้ว ส่วนของที่ ยังไม่ได้ให้ ยังไม่มีผลเช่นนั้น”

“อภัยทาน” เป็นทานบารมีที่สูงส่ง การให้อภัย เป็นการฝึก จิต ชำระใจในการยุติปัญหาต่างๆ ที่เกิดจากความไม่ชอบ ความไม่ พอใจ ความไม่เข้าใจ เป็นการชำระล้างสิ่งที่ไม่ดีออกจากใจ

“การให้อภัย” พูดง่าย แต่ทํายาก แต่แม้จะยากก็ควรทำ เพราะการให้อภัยเป็นคุณประโยชน์แก่เรา แก่เขา

การให้อภัย เป็นชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของผู้มีปัญญา

For I think only that “The item has been given The name is taken out well “from our hearts to eat with the purpose of loosening selfishness Greed in the mind

In making merit and offering food to monks My heart is devoted to worshiping the Sangha Without specifying that How will the monk who is standing to receive alms? I am making merit with alms. With the belief that “Items given The name of the result is happy, and the items that have not yet been made have no such effect. “

“Apayan” is a noble grace. Forgiveness is a spiritual practice to end problems. Caused by dislike, dissatisfaction, and misunderstanding It is a cleansing of bad things from the heart.

“Forgiveness” is easy to say but hard to do. But even difficult, it should be done. Because forgiveness is a benefit to us.

Forgiveness is a great victory for the wise.

บทที่ ๓๒

ขอขอบคุณ : google.com

แนะนำติชม : scribblingsandsuch.com

เรื่องนี้ถูกเขียนใน สร้างความสุข และติดป้ายกำกับ , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร