บทที่ ๓๙ มีคำสอนทางพุทธศาสนา กล่าวไว้ว่า

บทที่ ๓๙

บทที่ ๓๙

มีคำสอนทางพุทธศาสนา กล่าวไว้ว่า

“ผู้ใดพิจารณาเห็นความยิ่งและหย่อนในโลกแล้ว ไม่มีความ หวั่นไหวในอารมณ์ ผู้นั้นเป็นผู้สงบ ไม่มีกิเลสดุจควันไฟ ไม่มีทุกข์ ปราศจากตัณหา ย่อมข้ามชาติชราได้”

“เหล่าซือ” ทำตัวเหมาะสมกับการเป็นผู้ใหญ่ที่น่าเคารพ นับถือ ท่านยอมรับว่าตัวเองเป็นคนสูงวัย จะทำอะไรก็รู้สังขารของ ตัวเอง

“คนจะชื่อว่าเป็นผู้ใหญ่ เพียงเพราะมีผมหงอกก็หาไม่ ถึง วัยเขาจะหง่อมก็เรียกว่า แก่เปล่า แก่มะพร้าว เฒ่ามะละกอ ข้าง นอกก็ดูสดใส แต่ข้างในกลวง หาประโยชน์มิได้”

สำหรับคนที่ไม่เคยรู้จักมักคุ้นกับ “เหล่าซือ” หากมองเห็น ท่านใส่เสื้อกล้าม สวมเสื้อคลุมทับอีกชั้นหนึ่ง กำลังขี่จักรยานสอง ล้อผ่านไปตามถนนนครนอก นครใน ก็คงได้แต่เพียงมองผ่านไป คิดในใจว่า ท่านก็คือ อากง (ผู้ชายที่สูงวัย) ที่มีฐานะค่อนข้างยากจน ท่านหนึ่ง แต่ในความเป็นจริงแล้ว “เหล่าซือ” มีกิจการมากมาย มีหอพัก อพาร์ทเม้นท์ และแฟลต ให้คนเช่ากระจายอยู่หลายแห่งทั่ว ทั้งตัวจังหวัดสงขลา

หกโมงเช้าของทุกๆ วัน “เหล่าซือ” จะขี่จักรยานสองล้อออก จากบ้านพักไปที่สนามกีฬาติณสูลานนท์ ท่านสอนการรำมวยจีนเพื่อ การออกกำลังกายที่นั่น ตกสายหน่อย ก็ขี่จักรยานไปนั่งกินน้ำชากับ เพื่อนเถ้าแก่คนอื่นๆ ก่อนเดินทางกลับบ้าน มีงานบุญที่ไหน ท่านไปร่วมทุกงาน ไม่เคยขาด และนี่ก็คือ ชีวิตของ “เหล่าซือ” เถ้าแก่ เมืองสงขลา ผู้มีความสุขกับการใช้ชีวิตพอเพียง

แม้ “เหล่าซือ” อาจจะมีชีวิตที่ไม่ยิ่งใหญ่เทียบเท่าชีวิตของ อภิมหาเศรษฐีชาวอเมริกัน “วอร์เร็น เอ็ดเวิร์ด บัฟเฟตต์” แต่สำหรับผม “เหล่าซือ” คือ ชีวิตต้นแบบตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ท่านหนึ่งที่ผมพอจะสัมผัสได้

There are Buddhist teachings that say
“Whoever considers greatness and slackness in the world does not feel emotional. That person is a peaceful person. No desire like smoke, no suffering without lust, can cross old nations. “

“Sue’s” behave appropriately as a respected adult. He admits that he is an elderly person. Will do anything to know his own body
“People will be named as adults. Just because he has gray hair, it doesn’t look old. He is also called gray, old, old, coconut, old, papaya. The outside looks bright but inside is hollow. Useless

For those who have never known the “Lao Sue”, if you see him wearing a tank top Wear another layer of robe Riding a bike for two The wheels passed through Nakorn Nakhorn Nakorn Road, but could only see through his mind that he was Agong (an elderly man) who had a relatively poor status. “There are many businesses. There are dormitories, apartments, and flats for rent throughout the area. The whole of Songkhla Province

Six o’clock in the morning, every day, “Sue’s” will ride two bicycles. From the house to the Tinsulanonda Stadium He taught Chinese dance to The exercise there was a bit late, riding a bicycle to sit with tea. Other boss friends Before traveling home Where is the merit He attended every event, never missing, and this is the life of “Laosue”, the owner of Songkhla city, who enjoys the sufficiency life.

บทที่ ๓๙

ขอขอบคุณ : google.com

แนะนำติชม : scribblingsandsuch.com

เรื่องนี้ถูกเขียนใน สร้างความสุข และติดป้ายกำกับ , , คั่นหน้า ลิงก์ถาวร